Exposities
Magie en Surrealisme
HulstArt
18 september t/m 26 oktober 2025
Hans Ensink op Kemna, Peter van Loon, Mariska Mallee, Anne-Tjerk Mante, Glenn Priester, Walter Rast, Christiaan de Roo
18 september t/m 26 oktober 2025
Hans Ensink op Kemna, Peter van Loon, Mariska Mallee, Anne-Tjerk Mante, Glenn Priester, Walter Rast, Christiaan de Roo
Affordable Art Fair Amsterdam
Stand No: A11 Brauckmann Art Gallery
8 - 12 Oktober 2025
Artist list: Sophie Brauckmann, Walter Rast and Frank Boogaard, Teun Anders and Monique van Laake
8 - 12 Oktober 2025
Artist list: Sophie Brauckmann, Walter Rast and Frank Boogaard, Teun Anders and Monique van Laake
Magic
Klinkenberg Galleries - Pulchri Studio
8 maart - 30 maart 2025
8 maart - 30 maart 2025
Walter Rast (1965, KABK Den Haag)
Het werk van Walter Rast is ‘stevig’ van uitstraling en consistent uitgevoerd met een sobere, maar mooie en effectieve kleurvoering. Zoekend naar puurheid is alle teveel aan kleur weggelaten.
Opmerkelijk is altijd de geraffineerde behandeling van het materiaal.
Materiaalgebruik speelt dan ook een belangrijke rol in het werk. Zand, cement, pure pigmenten, metaal en papier worden met verschillende technieken op het schilderij aangebracht en zorgen voor een gelaagd, geleefd uiterlijk. Stukken lood en flinters bladgoud verbeelden door hun tegenstelling de dualiteit in het leven, een steeds terugkerend thema in het werk. Maar ook symboliseren zij de alchemistische drang van de mens om goud te scheppen.
Wanneer het uitgangspunt bepaald is ontstaat het werk intuitief. Alle invallen en vondsten die zich tijdens het werkproces voordoen zijn daardoor terug te vinden. De werken krijgen daardoor een grote spontaniteit, meer dan in een van tevoren uitgedacht concept.
Een spel van rauw ingekraste teksten geven de werken een extra poëtische lading. De gebruikte teksten zijn van de kunstenaar zelf, ontleent aan de Genesis of van dichters als Beaudelaire en Shakespeare.
Zulke ingekraste teksten doen denken aan de Griekse term ‘palimpsest’. Dit is het over elkaar heen inkrassen van berichten in steen, die door de tijd heen, als steeds zwakker wordende echo’s, bijna onleesbaar worden.
Over het gebruik van letters valt op te merken dat dat de kunstenaar gefascineerd geraakt is door ingekraste teksten op ruïnes in bijv. Pompeï. Ook inscripties op middeleeuwse tombes in de Sta.Chiara in Napels hebben geïnspireerd tot het gebruik van zogenaamde randschriften.
In het huidige werk verschijnen er veel mensfiguren . De figuren zijn primitief vormgegeven en doen denken aan prehistorische rotsschilderingen. Het verschijnen hiervan is een ontwikkeling die de kunstenaar zichzelf ‘toestaat’. Je kan ze zien als illustratie van de soms moeizame relaties die er zijn tussen man en vrouw.
Het werk is decoratief in de gunstige zin van het woord. Niet in díe zin dat het uitsluitend naar schoonheid tendeert, maar dat het eveneens zoekt naar inhoud. De oervormen die dit in het werk oplevert, lijken intuïtief te verwijzen naar oude verhalen, hierin geleid door materiaalgebruik, vormen, kleuren en het spelen met tekst.
Het werk van Walter Rast is ‘stevig’ van uitstraling en consistent uitgevoerd met een sobere, maar mooie en effectieve kleurvoering. Zoekend naar puurheid is alle teveel aan kleur weggelaten.
Opmerkelijk is altijd de geraffineerde behandeling van het materiaal.
Materiaalgebruik speelt dan ook een belangrijke rol in het werk. Zand, cement, pure pigmenten, metaal en papier worden met verschillende technieken op het schilderij aangebracht en zorgen voor een gelaagd, geleefd uiterlijk. Stukken lood en flinters bladgoud verbeelden door hun tegenstelling de dualiteit in het leven, een steeds terugkerend thema in het werk. Maar ook symboliseren zij de alchemistische drang van de mens om goud te scheppen.
Wanneer het uitgangspunt bepaald is ontstaat het werk intuitief. Alle invallen en vondsten die zich tijdens het werkproces voordoen zijn daardoor terug te vinden. De werken krijgen daardoor een grote spontaniteit, meer dan in een van tevoren uitgedacht concept.
Een spel van rauw ingekraste teksten geven de werken een extra poëtische lading. De gebruikte teksten zijn van de kunstenaar zelf, ontleent aan de Genesis of van dichters als Beaudelaire en Shakespeare.
Zulke ingekraste teksten doen denken aan de Griekse term ‘palimpsest’. Dit is het over elkaar heen inkrassen van berichten in steen, die door de tijd heen, als steeds zwakker wordende echo’s, bijna onleesbaar worden.
Over het gebruik van letters valt op te merken dat dat de kunstenaar gefascineerd geraakt is door ingekraste teksten op ruïnes in bijv. Pompeï. Ook inscripties op middeleeuwse tombes in de Sta.Chiara in Napels hebben geïnspireerd tot het gebruik van zogenaamde randschriften.
In het huidige werk verschijnen er veel mensfiguren . De figuren zijn primitief vormgegeven en doen denken aan prehistorische rotsschilderingen. Het verschijnen hiervan is een ontwikkeling die de kunstenaar zichzelf ‘toestaat’. Je kan ze zien als illustratie van de soms moeizame relaties die er zijn tussen man en vrouw.
Het werk is decoratief in de gunstige zin van het woord. Niet in díe zin dat het uitsluitend naar schoonheid tendeert, maar dat het eveneens zoekt naar inhoud. De oervormen die dit in het werk oplevert, lijken intuïtief te verwijzen naar oude verhalen, hierin geleid door materiaalgebruik, vormen, kleuren en het spelen met tekst.